مشی عرفانی فارابی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار ادیان و عرفان، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان. سمنان،ایران.

2 دانشجوی دکتری عرفان و تصوف، دانشگاه سمنان.سمنان،ایران.

چکیده

ابونصر فارابی (295-339 ه.ق.) فیلسوفی است که در سرزمین ایران پس از اسلام پدیدار گشته و از آشناترین فلاسفه نسبت به دانش روز است که در محدوده زمان خود گام­های بسیار مهمی در تأسیس فلسفه اسلامی برداشته است. فارابی همچون ابن سینا در کنار فلسفه و دیگر علوم به عرفان نیز گرایش داشته است و در عرفان عملی وی زهد، عدم دلبستگی و زندگی توأم با انزوا دیده می­شود و بر اساس آن در عرفان نظری نیز دارای نظرات و آثاری است.
آنچه در پژوهش حاضر محل نظر می­باشد، این است که آیا فارابی علاوه بر صاحب فن بودن در حوزه‌های علمی بر شمرده شده، عارف نیز به حساب می­آید؟ آیا دلایلی برای انتخاب وی در سلک عرفان نظری و نسبت وی با عرفان عملی وجود دارد؟ از این رو این بررسی به روش توصیفی- تحلیلی متوجه اثری است با عنوان فصوص الحکم که از آن فارابی می­باشد و دیگر آثاری که از وی به جا مانده تا تصویر عرفان و تصوف نظری و عملی وی را ترسیم سازد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

مشی عرفانی فارابی

نویسندگان [English]

  • Ghodratolah khayatian 1
  • Raheleh Mirakhorli 2