درون‌مایه‌های عرفانی در اشعار هوشنگ ابتهاج

نویسندگان

1 دانش‌جوی دکترای تخصصی زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

3 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

چکیده

Normal0falsefalsefalseEN-USX-NONEAR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
text-align:justify;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
>امیرهوشنگ ابتهاج (ه.ا.سایه) شاعری است دارای سبک ویژه و مختص به خویش. او با توجّه به ذوق سرشار و استعداد و نبوغ شاعرانه­اش چیزی بیشتر و بالاتر از آن چه را می­طلبد که در جامعه موجود است. از نظر فکری، شاعری اندیشه­گرا است که تلفیقی از درون­گرایی و برون­گرایی را در اندیشه­اش می­پروراند و آن­گاه که از نابسامانی­های جامعه بیرون رنج می­برد به درون­گرایی یا به عبارتی به شعرهای درونی می­گراید. ابتهاج در غزلیاتش در عین هنجار­گریزی و سنّت­شکنی، رگه‌هایی از عرفان را دخیل می­سازد. با همه اصالت و نجابت و سنّت ایرانی بودن، اشعاروی رنگ و بوی تجدد، مرزشکنی و تازگی به خود می­گیرد و مفاهیم، مضامین و پیام­هایش حتی بادرون مایه‌های عرفانی رنگ دیگری دارد. این مقاله به روش پژوهشی، توصیفی- تحلیلی، به درون‌مایه‌های عرفانی اشعار سایه می‌پردازد

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Mystical Themes in HooshangEbtehaj’s Poetry

نویسندگان [English]

  • Abdullah i Morad 1
  • Mazaher Nikkhah 2
  • Hossein Khosravi 3
چکیده [English]

Normal0falsefalsefalseEN-USX-NONEAR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
text-align:justify;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
>Amir HooshangEbtehaj, with a pen name as Sayeh, is a writer with special style and exclusive to himself. Due to his great talent and poetic genius, he sought something more than what was available in the society. Mentally speaking, he is a thought-centered poet who makes a combination of introversion and extroversion in his thoughts, and when he suffers from external social disorders, he refuges to introversion; in other words, inner poems. Despite evading from norms and going unconventional, he involves some arrays of mysticism. In spite of their originality, grace, and Iranian tradition, his poems takes the color of novelty, cross bordering, and freshness. His concepts, themes, and messages have a different color even with mystical themes. This paper tries to investigate the mystical themes of Sayeh’s poem through the descriptive analytic method in research

کلیدواژه‌ها [English]

  • HooshangEbtehaj
  • sonnet
  • mystical symbols